Çizgi Roman Üzerine - 1

  Çizgi romanla tanışmam hem çok eski hem çok yeni.

 "Nasıl oluyor o? "derseniz şöyle ki; ben daha okula başlamamışken babam, abime (3.sınıftaydı kendisi) çeşitli kitaplar almıştı. O günleri düşündüğümde aklıma ilk Pembe İncili Kaftan, Başını Vermeyen Şehit ve Vire geliyor. Ömer Seyfettin'in yazmış olduğu hikayeler tek tek kitaplaştırılmış ve büyük boy olarak basılmıştı. İçleri aynı çizgi romanlar gibi kare kare resimler şeklinde düzenlenmişti. Kitaplardan en iyi "Vire"yi hatırlıyorum çünkü en sevdiğim oydu. Henüz ana okulundaydım ve okuma-yazma bilmiyordum fakat resimlere bakarak kafamdan diyaloglar uyduruyordum. Daha sonra okumayı söküp kitabı tekrar tekrar hatmettiğimde ise aslında benim kafadan attıklarımla konunun hiç alakası olmadığını anladım. 

  Benim hapishaneden kaçmak için plan yapan iki adam olarak nitelendirdiğim kişiler aslında kale kumandanı ve yaveriymiş. (Resimde küçük parmaklıklı bir pencere vardı ve ben öyle hayal etmiştim.) Bir de bu kitapta geçen "sarnıç" kelimesini bir türlü anlamlandıramadığımı hatırlıyorum. Ne olduğunu anlayamamıştım ta ki babam bir çeşit "kuyu" olduğunu söyleyene kadar. Hah, onu biliyordum işte!

  Tabi bu kitaplardan sonra yıllarca elime çizgi roman nev'inden bir kitap almadım. Böyle bir türün varlığı aklımda sadece babamın zamanında okuduğunu anlattığı Zagor'lar, Tommiks, Teksas'larla yer etti. Sanki bunlardan başka çizgi roman yoktu.

  İlk çizgi romanımı bundan bir yıl önce aldım. (Kasım 2016) İlk aldığım kitaplar, Hawkeye: Bir Silah Olarak Yaşamım ve Batman: Baykuşlar Divanı'nın oldu.

  Bir sonraki yazımda neden bunları aldığımı ve sürecin nasıl geliştiğini anlatıp kitaplar hakkında kısa birer inceleme yapacağım. Beklemede kalın.

 Selametle.

 Dinleyin: My Way - Elvis Presley (Şarkı esasen Frank Sinatra'ya ait. Onun yorumu da harikulade ama Elvis'inki de çok güzel :) )